15.7.07

Σε Εσενα Adiple μου....για όλα τα αντιθετα


Για Σενα ADIPLE....
για όλα τα πριν τα τωρα τα μετα Σου.....








Ελπίδα

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Goran Bregovic
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας

Ποια καινούργια ή παλιά οφειλή
απ' τη λήθη αν βγει στο φως ωφελεί;
Τί μας μήνυσε ο χρησμός, του θεού η φωνή
πέστε μου ουρανοί.

Τρέμει ανήμπορη απ' το φόβο η καρδιά
πόνοι γέννας δε γεννήσαν παιδιά
χώμα εύφορο, σοδειά νηστικιά, μισή,
βόηθα μας εσύ.

Στους ναούς οι ψυχές στέκονται,
ζωντανοί με νεκρούς μπλέκονται
η ζωή σαν βοή θάνατου
μα η φωνή του αθάνατου γλυκιά.

Αν είσαι εσύ φωνή χρυσή
θα φύγει αυτό που δε χορταίνει να μισεί
αν είσαι αυτός
θα 'ρθω σκυφτός
ή μήπως σάλεψε η ελπίδα μου στο φως;

Δε μετριούνται
οι λύπες, οι πόνοι,
ψυχές στον ʼδη φεύγουν, πάνε σαν πουλιά
Δεν ξεχνιούνται
γυναίκες και μάνες
Με θρήνους θάβουν
τ' άψυχα νεκρά κορμιά

Λόγε μου αθάνατε,
σώσε με απ τα μύρια του κακού τ' αγγίγματα
Χέρια τι κάνατε
κι έγινε η τύχη συμφορά;
Κάποτε, θάνατε,
τ' άλυτα της Σφίγγας τα τρελά τα αινίγματα
τα 'λυσε, αθάνατε,
άνθρωπος απάνω στη γενιά.

Ποια καινούργια ή παλιά οφειλή
απ' τη λήθη αν βγει στο φως ωφελεί;
Τί μας μήνυσε ο χρησμός, του θεού η φωνή
πέστε μου ουρανοί.

Τρέμει ανήμπορη απ' το φόβο η καρδιά
πόνοι γέννας δε γεννήσαν παιδιά
χώμα εύφορο, σοδειά νηστικιά, μισή,
βόηθα μας εσύ.

Αν είσαι εσύ φωνή χρυσή
θα φύγει αυτό που δε χορταίνει να μισεί
αν είσαι αυτός
θα 'ρθω σκυφτός
ή μήπως σάλεψε η ελπίδα μου στο φως;
Η σωτηρία της ψυχής

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Πρώτη εκτέλεση: Άλκηστις Πρωτοψάλτη


Της εξοχής τα πρωινά
θα τα βρούμε ξανά
αγκαλιά στο κρεβάτι
και δεν πειράζει που τόσο νωρίς
θα κοιτάμε χωρίς
να γυρεύουμε κάτι.

Της σιγουριάς τα υλικά
είναι λόγια γλυκά
σε κασέτες γραμμένα
γι' αυτά που ήρθανε τόσο αργά
μα τα πήρε η καρδιά
με τα χέρια ανοιγμένα.

Η Σωτηρία της ψυχής
είναι πολύ μεγάλο πράγμα
σαν ταξιδάκι αναψυχής
μ' ένα κρυμμένο τραύμα.

Μια παραλία ερημική
και ν' απλώναμε εκεί
της ζωής μας το βήμα
και δεν πειράζει που τόσα φιλιά
πριν να γίνουν παλιά
θα τα πάρει το κύμα.

Κι εκεί στην άκρη της γραμμής
θα χαρίζουμε εμείς
τα παλιά μας κομμάτια
σ' αυτά που ήτανε τόσο μικρά
μα που ρίχναν σκια
για να μοιάζουν παλάτια.

2 σχόλια:

Αλεξάνδρα είπε...

Αχ Μαρίνα μου γύρισα απ΄την θάλασσα και βρήκα τις γλυκιές σου αφιερώσεις!!!

Η σωτηρία της ψυχής είναι πολυαγαπημένο μου τραγούδι, έπεσες διάνα!

Οσο για την ελπίδα τι να πω! Ενα αχ μόνο γι΄αυτά που πέρασαν και για όσα είναι μπροστά...

Μπορώ να σου αφιερώσω και εγω δυό τραγουδάκια;απ΄τα Υπόγεια Ρεύματα
το Μ΄αρέσει να μην λέω πολλά

Μ’ αρέσει να μη λέω πολλά
μη λέω πολλά
μ’ αρέσει να κοιτάω ψηλά
κοιτάω ψηλά στ’ ατέλειωτα τραγούδια
με τη σκιά μου να πετώ, να πετώ
να πιάνω αστέρια στο βυθό
στο βυθό, βυθό της μουσικής σου Κι όταν θα πέφτει η παγωνιά, η παγωνιά
να κάνω κύκλους σαν ολό, ολόγιομο
φεγγάρι στη σκηνή σου

Να ‘ταν τα φώτα τα θαμπά, τα θαμπά
να ‘ταν αστέρια φωτεινά, φωτεινά
στα χέρια να στ’ αφήσω

Μάτια μου ψάξε να με βρεις, να με βρεις
ψάξε στους δρόμους της σιωπής
μοναχός θα σβήνω τη μορφή μου

και το Λεν του Κώστα Τουρνά


Λεν πως οι έρωτες δεν ζουν
κι αυτοί που αγαπούν
μια μέρα θα ξεχάσουν

Λεν ακόμα πως μπορεί
συνήθεια να γινεί
η αγάπη σαν χορτάσουν

Αν το τέλος είναι αυτό
δε θέλω να το δω
δε θέλω καν ν' αρχίσω

Αν το τέλος είναι αυτό
με τι να κάνω αρχή
και πώς να συνεχίσω
δε θέλω καν ν' αρχίσω

Λεν πως είναι μια αλλαγή
ολόκληρη ζωή
πως τίποτα δε μένει

Λεν πως όσων αγαπάν
η αγάπη θα χαθεί
λες κι η ζωή πεθαίνει

Αν το τέλος είναι αυτό
δε θέλω να το δω
δε θέλω καν ν' αρχίσω

Αν το τέλος είναι αυτό
με τι να κάνω αρχή
και πώς να συνεχίσω
δε θέλω καν ν' αρχίσω

Χαίρομαι πολύ που βρεθήκαμε!!!

Μαρινα ..... είπε...

adiple μου....
δυο τραγουδια που μ΄αρεσουν παρα πολυ....
αν εχεις το cd απ τα υπογεια ρευματα σου αφιερωνω
το κινεζικο ποτρετο....

αν το εχεις....
ακροαση μαζι.....

Κινέζικο πορτραίτο

Στίχοι: Υπόγεια Ρεύματα
Μουσική: Υπόγεια Ρεύματα
Πρώτη εκτέλεση: Υπόγεια Ρεύματα

Αν ήμουν άνεμος θα 'μουν ο λίβας
Κι εσύ μικρούλα αύρα του καλοκαιριού
Κι αν ήμουν δάκρυ θα 'μουν καράβι
Που αψηφάει τις καταιγίδες του ουρανού

Αν ήμουν χρώμα θα 'μουν γαλάζιο
Όπως της θάλασσας που με τραβάει μακριά
Και θα 'σουν νούφαρο στα μοβ ντυμένο
Σε λίμνης πράσινα ακίνητα νερά

Πουλί να ήμουν να 'μουν γεράκι
Κορφές να βλέπω με τον κόσμο να γελώ
Κι εσύ μικρό στη γη ρυάκι
Να χαμηλώνω και να ξεδιψώ

Τι κρίμα που 'μαι δέντρο σε μνήμα
Σε δάσος σκοτεινό και σιωπηρό
Κι εσύ είσαι μάσκα καλά κρυμμένη
Κάπου στο Ρίο στης σάμπας το ρυθμό

Τι κρίμα που 'μαι, που 'μαι πλατάνι
Που θέλει χώρο και μονάχο ν' απλωθεί
Κι εσύ λυγμός σε αρχαίο ροδάνι
Που τρίζει πόθους μα σωπαίνει κάθε αυγή

φιλι .....χαρας αναπαντεχου
και για μένα ....