στις μυρωδιες αφησου..στο αυριο που παιζει κρυφτο με το καλοκαιρι

οι αγκυρες Ορεστη κοβονται

κατ΄εικονα και ομοιωση (Σου)

κατ΄εικονα και ομοιωση σου πορευομαι
δισταζω στο αιωνιο σταυροδρομι
ντυνομαι κηρα με ξεφτια ερινυες και περιδιαβαινω στους εφιαλτες μου
με τρομαζω .....
Δρυαδα ντυνομαι καρφωνω γιασεμια στην κωμη και εισβαλω στα ονειρα σου
σε ξεγελω.......
βλεπεις
κατ΄εικονα και ομοιωση σου πορευομαι

τελειωσαν τα περιθωρια αυτα της αμυνας της αγαθης
εβγαλα σπαθια στα ματια
-να μη πλησιασεις ποτε ξανα -
κλειδαμπαρωσα τον νου
-να μην εισβαλεις ποτε ξανα-
κι αυτο το οργανο
αυτο που τρυγουσε αγαπη
χυμο την εκανε να πινει η ψυχη να ξεδιψα
το ερριξα στου Προμηθεα το δωρο
σταχτη εγινε..... αποκαιδια

ετσι....


κατ΄εικονα κι ομοιωση σου πορευομαι
στο ειπα

-φταιω που δεν με (ανα)γνωριζεις (πια);
-φταις που σε γνωριζω τοσο καλα (πια);

σου αφησα απαντηση εκει
στο αιωνιο του Ηρακλη το σταυροδρομι
και σερνω πατουσες στον δρομο της αποφασης

καλοταξιδη να Εισαι...

καλοταξιδη Μανα μου να εισαι
με εμαθες....να Αγαπαω
με εμαθες...το εγω να επεται του Εσυ
με εμαθες...η συγχωρεση εργο Θεου ειναι
με εμαθες....η συγνωμη (ομως) πραξη Ανθρωπου
με εμαθες ....η κατανοηση μοναδικη υποχρεωση απο ανθρωπο σε ανθρωπο οτι ειναι
με εμαθες...ο αναμαρτητος πρωτος την πετρα να ριξει
με εμαθες...υπομονη
με εμαθες....χαμογελο
με εμαθες.....να ελπιζω
με εμαθες.....η Αγαπη της Μανας , Αγαπης Θεου ισαξια να ειναι
( προστετευει...συγχωρει....θυσιαζεται)

σε Αγαπαω στο παντα μου
και.....
Σε ευχαριστω ρε ΜΑΝΑ
καλο ταξιδι σε ηρεμα πια ποταμια
καλοταξιδη στης Αληθειας το Φως
( μοναδικη σου Πιστη)

,,,,μου λειπεις
ξερεις αραγε πόσο;;;;

εκ-πνοης

(Με) σφάζω
κομμάτια δυο σε θάλασσας βράχο καρφώνω
Να μη πονάω…να πονάς
Μ' αργυρένια λάμα (με) τεμαχίζω σε κουτάκια χίλια εφτά…
Λευκές πινέζες τους περνώ και τα κρεμώ στην θάλασσα
Να με πονάω….να μη πονάς
Αντιγράφω ασύστολα πληγές σάρκινες σε ψυχής καμβά…
Σέρνω πατούσες ολόγδυτες προς τις Μεγάλες Μέρες…
Προσδοκώντας Ανάταση άγνωρων (πια) νεκρών
αναμνηση
-γινομαι-
πριν το φιλι - αποτυπωμα ανουσιας παρουσιας
εξ-επνευσα

(Σε) φύτεψα μέσα μου
Ρίζωσες στα δάχτυλα μου…
αναδρομη γεννηση
αυτοχειρος ριζα
-εγινες-
πριν το φως...πριν δεις ηλιου φωταχτιδα
αποφαση εκ-πνοης
με μια ανασα
με αυτη την πρωτη
πρωτη κι υστατη .....
εξ- επνευσες

του Ερωτα η σκια

στους χρονους τους ατελειωτους
στις απεθαντες μνημες , συναισθηματος Ενος....
σπονδη
ο
Ε ρ ω τ α ς
του αιωνιου μνημονιο
του χθες γιγνεσθαι
του σημερα ζωη
του αυριο μητρα...

ζωης-δοτης
ενας...

πάμε....

Έβγαλε χέρια το δειλινό
για σενα ….
χάδι – αγκάθι- προτροπή στα μαλλιά σου

Πάμε να φύγουμε από αυτόν τον τόπο;;;;;;;
Αντέχεις;;;;;;;
Απώλειες, λέω ,στατικές αντέχεις;;;;;;;;;;;

Η θάλασσα…!!!!!
σαν την ερωτευτείς
κυνηγημένος κυνηγός θα γίνεις
τρέξε…φύγε!!!!!!
δεν κουράστηκες του άπιαστου του σκιά να προσπαθείς
να αιχμαλωτίσεις;;;
Ακούς;;;;;;
Μ ακούς;;;;;;;
την θάλασσα
μην ερωτεύεσαι ....

Μ΄ ακούς;;;;;;;

Πάμε να φύγουμε από εδώ
Τούτη του υγρού στοιχειού η κόρη
…έρωτας ανεκπλήρωτος !!!
άπιαστη είναι… σαν πληγή αόρατη
σαν μαχαίρι γυάλινο ...
Ακούς;;;
Μ΄ ακούς;;;;;;;;

μυρωδια...καλοκαιρινη

στου ηλιατορα τις μυρωδιες αφησου..,

στο αυριο που κρυφτο παιζει με στιγμιαιο καλοκαιρι

οι αγκυρες "Ιασωνα" κοβονται για να αρχισει το ταξιδι....

κλεινουν οι παρενθεσεις, να ανοιξουν καινουργιες

διαφορετικα ονειρα σε καθε γεμισμα του φεγγαριου...
και σαν ερωτας, με μοναδικοτητα καινουργιου ,

γενιεται,

ειναι για να πνιγεται, να κολυμπα,
μεχρι
πανσεληνη θεα κυριαρχησει ουρανιο κοσμο

κοιμησου στον φλοισβο μιας νιογεννητης αμμουδιας...

φυγε...πετα ...ονει ρεψου....
τον μυθο της Αριαδνης κοψε.... απ΄την αρχη ξανα ....
αλλο το τερμα ειναι...δεν ειναι συνεχεια της αρχης του...

δεν εχει αυτονοητο το τελος...
δεν εχει λογικη συνεπεια...
θυμησου!
δεν πονα η Ζωη!
μητε ο Ερωτας πονα
μητε η Εκπληξη
μητε το Παθος
ουτε ο Ποθος
δεν πονα η Αληθεια καλε μου...
μονο το λαγουμι
μονο το λαγουμι μιας κρυψωνας "φοβαμαι να ζησω"
μονο αυτο επωδυνο ειναι...
μονο το λαγουμι που κρυβεται τ΄ Αγριμι ...
( που κρυβεσαι αραγε "Ιασωνα";;)

ακολουθησε τα βηματα του χορου των ξωτικων....
μονο αυτα γνωριζουν
το αντιστροφο που αναλογει Ζ Ω Η...

εαρινη πανΣεληνη

Πανσεληνο φεγγαρι....κατακτητης εαρινης νύχτας

"Ω γλυκυ μου Έαρ"......
ψιθυριζοντας ψαλμους μετανοιας
φευγω αποφευγω απομακρυνομαι
κατρακυλω παρασυροντας αγγελους
τοποθετημενους στον πριν βιο
σε περιοπτους αστεριων θωκους
Φευγω αποτυπωνοντας με σε αραχνης χνάρια.
χτιζω ιστο να τον κομματιάσω ( ξανα)
καθως ανασες αντοχης θα καταπινω.
απομακρυνομαι των αχραντων των ανθρωπων μυστηριων
σταυρωνοντας οτι αληθινα αγαπησα.
Χαρακιές τραβω και μετρω της φυγης τα πελματα
Καθως αγγιζω τα χναρια των φιλιων του Ιουδα
μεστωσε το προσωπο ουλες
κι εγιναν οι ρυτιδες νιογεννητα κυπαρισια που βιαστικα καλπαζουν
να κατακτησουν το φρουριο του "ανδρωνομαι" .....

Καλη Ανα(σ)ταση ……

εν οιδα....

Ριπές σιωπών κόβουν στα δυο την γλώσσα….καρατομούν τα δάχτυλα
Σε διάδρομο αντοχής εκπορνεύω πατούσες…
με ένα "αντέχω" , εναρκτήριο λάκτισμα , τρέχουν σε γαμημένα χιλιόμετρα αμετροέπειας
μέχρι κρότος - από κάλπικο όπλο -δηλωσίας τερματισμού να γίνει …
τρέχουν….τρέχουν…
Ριπές αηδίας κλωνοποιούν χυμένο εγκέφαλο
να αντέχει στους αιώνες…
Αγκομαχώντας -σε κλίμακα οργασμού -γαμημένες στιγμές παλινδρόμησης
η καρδιά , χορεύει σε ρυθμό ,διακορευμένης καμπάνας,
έναν κολασμενα μονότονο χορό ....
ου γαρ οίδασι …ου γαρ οίδασι …ου γαρ οίδασι…
ου γαρ οιδασι
τι ποιούσι ου γαρ…."είδα"!!!!!!!!
κι όσο οι πατούσες εκπορνεύονται , ξεπληρώνοντας νταβατζήδες χιλιόμετρα ,
τα έσω της ψυχής γυμνάζονται…
κραυγάζουν τερματισμού ιαχές…
εν οίδα…εν οίδα …εν οίδα
ότι ….
αποξηραμένη κινούμενη άμμος είναι
και έπνιξε...
εν οίδα…
εν οίδα….
έπνιξε….
η αγάπη (σου) πνίγει…
η αγάπη( μου)!!!!

Πνίγομαι….

κάθαρση

Γράμμα σε «φύλακα άγγελο»

Γυρνώ σπίτι ...μισή μέρα ξεχαρβαλωμένα καρούλια θαρρείς...
κουτσαίνει ...παραπατάει ... παραπαίει ….
αντισφαίριση παίζει με παρόν και παρελθόν...
κι ένα μέλλον διαιτητής...
δεν ξέρει σε ποιο και σε τι κόκκινη κάρτα να βγάλει...
ή μήπως κίτρινη;;;
μια δεύτερη ευκαιρία να δώσει...αλλά που;;;
στο παρόν ή μήπως στο παρελθόν;;;
παράλογο...
ποτέ στο παρελθόν δεν δόθηκε δεύτερη ευκαιρία...
και το παρόν σε κλάσματα δευτερόλεπτου, σ αυτό το χρόνο τον μηδέν,
παρελθόν γίνεται....
συνεπώς....
αγώνας χωρίς κάρτες...με διαιτητή μια κουτσή υποκειμενική εικόνα...
ένα όνειρο , μια συνήθως αυταπάτη για να γελά ο Θεός.....
με παίκτες, αντιπάλους που σε χρόνο μηδέν γίνονται ένα...

νιώθω να πεθαίνω και ν΄ ανασταίνομαι σε επόμενο τόνο....
στον επόμενο τόνο η ώρα θα είναι….
νεκρή και πενήντα εννέα λεπτά και πενήντα εννέα δευτερόλεπτα
στον επόμενο τόνο η ώρα θα είναι ....
ανάσταση και πενήντα εννέα λεπτά και πενήντα εννέα δευτερόλεπτα
στον επόμενο τόνο....
στον επόμενο...
στον....
η ώρα θα είναι....μηδέν
κι όλο το μέλλον κατάθεση έκαμα σε ένα φεγγάρι δυόσμο….
.................................................................................

Καλπασμός…. βουτιά στη κολυμβήθρα του Σιλωαμ
Για την κάθαρση……

Προς-ευχή.....(απάλλαξε με)

Θεέ…
απάλλαξε με…
Της αχαριστίας….
Της αμνησίας….

Της αυτοκρατοριας των "δήθεν συν-αισθημάτων"
Του μαλάκιου εγκέφαλου ...

Των στερημένων Ψυχής σωμάτων

Της άοσμης ζωής
Του άχρωμου -μα πότερο-

του άγνωρου " ΖΩ...ζωή"

Θεέ !

Γύμνωσε με
της …ηλιθιότητας !!!!

........

Κι
αν όλα αυτά μου φορέθηκαν…
Θεέ…
απάλλαξε με….

Γυμνή
Γυμνή
Γυμνή
ας πορεύομαι….

Γυμνή να πορεύομαι.....

για να ζεσταθώ ...Θεέ

να ζεσταθώ.....

σε ενα αντιο....

Σκύβω σε ένα αντίο κουρνιασμένο στη χούφτα
σπονδή....
αίμα
νότισε χιόνι τις στιγμές....
Πάγωσε λουσμένη ήλιο ημέρα
Κι η νύχτα , πυροστιά θαρρείς ,
μαρκάρει στο "πάντα " σάρκα ψυχής ....

Ψευδής ζωή σε ψεμάτων χαρακώματα Αντίσταση
Κατακτούμαι…
Λιποτάκτης σε στρατευμένα "συν-αισθάνομαι"
Αφηγητής συν-πόνου
Επαναληπτική φορεσιά διακορευμένης…εύ-τυχης αγάπης
εις εαυτόν αντοχή
απαντέχω……
αγάπη

απο-Λογισμός

Δίψασαν οι πατούσες για νοτισμένο χώμα….
αφαιρετική ψυχή σε καρμικές προ(σ)θέσεις….

Εκ-ποιούμαι……
Ρευστοποιώ την προδοσία
Ίδιο το αντίτιμο…αργύρια τριάκοντα
Μέρες εκπτώσεων…σε έκπτωτες ήμερες

Πλο-ηγούμαι..
Πηδαλιούχος με λειωμένα δάχτυλα..
Οδηγητής σε χάλκινο σκαρί
πλεούμενο σε βαθερά πελάγη….
ξεχασμένο από λιμάνια ανθρώπους…. νοσταλγία για πόρνες αλήθειες.

Αντι-προσεύχομαι
Σε μια ιαχή (προς)ευχή εμμένω
"Θεέ απάλλαξε με ....της αχαριστίας "

Ερινύ-ομαι…
Στου Αι -Γιώργη τις φωτιές καυσόξυλα ρίχνω
ημιτελείς ερινύες….
αυτοάνοσης ζωής εφιαλτικά γεννήματα

Διψώ….διψάω…δίψασα
οι πατούσες για νοτισμένο χώμα

....ε-δ ί ψ α σ α ν

Αποταμιεύομαι...
να.... με έχω

.........................................................................................

gcast:Bregovitc,,,,

ο χορός του ξωτικού

.........................................
Αφήνομαι….
Σε όνειρα γαϊτανάκι .
Εφιάλτες στιγμές….
Όνειρα ήμερες….
Κι οι νύχτες σε μαύρο καμβά στήνουν χορό
επιούσιο…
Αφήνομαι ...
Στις πλεγμένες σου λέξεις
μαθαίνω αντοχή…

Αφήνομαι…
Κόμπος γίνομαι…(απαντέχω )
σε πλεγμένο ζεστασιάς πανωφόρι …
να σε γδύσω μ΄ ένα τράβηγμα
πεθυμιά αμέριστη

….
Γυμνός…
Στην ψευδή αλήθεια σου να εμμένεις…

Αφήνομαι
επιμένοντας στο ψεύδος μιας δοσμένης ελευθερίας
Επίπλαστα πλάστης…
Αφήνομαι
σε κύματα βοριάδες
Στο αντίξοο υπαρκτό…
Στον φαινομενικό ρεαλισμό
συν-αισθημάτων

Αφήνομαι...
στο ψέμα του ερχομού σου…

Υποκλίνομαι
στην φυγή σου

Ναι

μόνη πεπραγμένη στιγμή σου
η ζωγραφιά στη γυμνή σου πλάτη…
η απεικόνιση …
Απίστευτα πιστευτά
Η ουσία
του "δεν υπάρχω"

Δεν υπάρχεις….

Τρομάζεις;;;;;;;

Όχι…μη
Η αλήθεια σου είναι…..
Ο καθρέφτης σου είναι
παραπαίουσα καρδιά μου…
........................................................................
**τραγούδι...παραμένουν τα "ξωτικά"!
χαρισμένο πάντα κι αμέριστα κι αληθινά...
στην maya

άμυνα...ναυαγέ

Αμύνομαι….
Στο "αδιαφορώ "μιας φυγής σου…
Δάχτυλα μαχαίρια
σκίζουν σεντούκια μεστά λέξεις
δικές σου…δικές μου .
Αμύνομαι
διαιρούμενη…
Αμφιταλάντευση ψυχής…
Νυχτοκόπος σε ιδρωμένο τραίνο
που
παραπαίει πάνω σε ξύλινες ράγες
γερασμένες .
Αθήνα Θεσσαλονίκη…
δρομολόγιο ρουτινιασμένης ψύχωσης
Ήχοι νυχτερινοί σκίζουν ερημικές ερέβους μέρες
Ανήμερα συλλεκτικά τραγούδια….αγρίμια
συνεπιβάτες
Συνήθεια ταξιδιών ταξιδευτής…
Κουρασμένος στο πάντα του μέλλοντος σου…
Αμύνομαι
Παλάμες τείχη
σ εμφυτευμένους φόβους
δικούς σου….δικούς μου
που
δείλιασαν να φορεθούν
μ΄ αποτυπωθήκαν σε ειμαρμένη σάρκα
Αμύνομαι…

Μην ανιχνεύσεις
ως
οιονεί ιχνηλάτης ….

Να με (κατά)νοήσεις μην πασχίζεις….
"Δεν νοούνται οι σκιές " σου έγραφα
Κι εσύ…
απίστευσες στα σημάδια
της νοητής μας σταύρωσης
Καταχωνιάζεσαι …
Λαθρεπιβάτης στο ταξίδι της ζωής μου
Κάλπικα λαθραίος
Σε ταξίδι …
Δικό μου
Μόνο
δικό μου…

Αμύνομαι…
λαθραίων ερώτων ναυαγέ

.............................................................................

** τραγουδι 1...Μάλαμας " τα ξωτικά)
***τραγούδι 2 ….Γρανέτα Φωτίου
(ηχογραφημένο…."εν τη γεννέση" του..
όπως λέμε….πρωτόλειο

σαν μνημη;;; ....σαν Ερωτας ρε ....Σαν ξωτικό

Αιμόφυρτα θέλω
θερίζουν γεννήματα πατωμάτων
γεννούν κι αυτοδολοφονούν, σε χρόνο μνήμης χρυσόψαρου .

ρακένδυτη περιφέρεται κι η μνήμη πια …
χάσκουν κενά οι φορεσιές της
"Πού πότε πώς"….κεντίδια χρονικά επιρρήματα
στολίδια ξέφτια
περιφερόμενα σε γιορτινές στιγμές
με ένα ποτήρι αλκοόλ καρφωμένο στο μεσαχέρι..
ψάχνει λιοβασίλεμα να πέσει…να χαθεί
αυτοκτονώντας την …καλαίσθητη προσμονή χιλιάσθαιντων Ερώτων................

*ΣΤΗΝ ΙΩΑΝΝΑ....

ένα χρόνο μετά......

Αφυπνίσου παραρρέουσα συνείδηση μου…
Αφυπνίσου…
Επίορκοι σκοτώνουν τα παιδιά σου….

Αφυπνίσου καρδιά μου….
Αφυπνίσου
"Μπάτσος" ξεριζώνει σπλάχνα Μάνας ....εν ψυχρώ…

Αφυπνίσου έντιμε αστυνομικέ
του δικαίου θεματοφύλακα όρκο τήρησε και
Αφυπνίσου
Καρκινώματα εισχωρούν στο σώμα σου και το κατασπαράζουν

Αφυπνίσου νου ….
Αφυπνίσου
Παρακράτος τραμπούκος κατακαίει το κορμί σου και στρατιές ανέργων γεννά

Αφυπνίσου πολιτισμέ ….
Αφυπνίσου….
ο Αντιεξουσιαστής δεν είναι ο εχθρός σου…
Αφυπνίσου ...
το αυγό του φιδιού δεν κοιμάται ποτέ...
πολύτοκο γίνεται και γεννά
φίδια φίδια φίδια ....
φίδια που ορέγονται Αναστημένα Νιάτα....

Λαό χωρίς συνείδηση με ξεχασμένη μνήμη
πάντα θα κυβέρνα παρακράτος τραμπούκων…κουκουλοφόρων….
Γνωστών γνωστών και γνώριμων ΟΛΩΝ…
ΤΟΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ….ΤΟΥΤΟΙ ΠΟΥ...
ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΣΗΜΑΔΕΨΑΝ ΚΑΡΔΙΑ ΑΝΗΛΙΚΟΥ…

Θα καίει ….θα κατασπαράζει….θα σφάζει ΜΝΗΜΗ
Τούτο το παρακράτος…..

Αφυπνίσου συνείδηση μου
" ωραία κοιμωμένη" ....
απ την αγαλμάτινη στάση σου ξύπνα
και πένθησε τα ανήλικα παιδιά σου....
6/12/2008

........................................................................................

ένας χρόνος μετά…...

.................................................................

ένα χρόνο μετά

Ο τρόμος ρούχο έγινε

στο "πάντα" των γονιών για την σπορά τους…
σκληρές έγιναν οι μέρες…τρομαγμένες

ένα χρόνο μετά…
άφωνη παραμένω στον ΠΟΝΟ της Μάνας
Ενός Παιδιού… "παρεκκλίνουσας συμπεριφοράς"
σαν του δικού μου Γιου ......γαμώτο

Ένα χρόνο μετά...
Πώς να ευχηθείς σε ένα Παιδί "καλό ταξίδι"
όταν κατέσφαξαν τα πρώτα βήματα Του;;;
όταν το αύριο ( το δικο Του ΑΥΡΙΟ ) μνημη και δάκρυ Μάνας
το εσπειραν;;;

Ένα χρόνο μετά....
Πόσες μα πόσες οι ενοχές !!!!

ένα χρόνο μετά…
παραμένω διακαώς να επιθυμώ την γλώσσα να ξεριζώσω
γνωστού δικηγορίσκου των σκουπιδιών της T,V


........................................................................................................

Υ,Γ
"Σοσιαλιστές" που σήμερα κυβερνώντες είστε

μη ξεχνάτε. οσα διακηρύττατε,...
ένα χρόνο πριν...

σε "δεξιούς "κυβερνώντες
μη ξεχνάτε εσεις οι νυν κατέχοντες την εξουσία....

Πρόσκληση...Ελενη Νανοπουλου: ολόγραμμα

"Ολόγραμμα" της Ελένης Νανοπούλου,

με την υποστήριξη της "Τεχνόπολις" του Δήμου Αθηναίων.

Με έναν διαφορετικό τρόπο προσέγγισης, η εκδήλωση επιχειρεί τη δραματοποίηση της ποίησης, στο πλαίσιο μιας προσπάθειας της δημιουργού να φτάσει ο ποιητικός λόγος στο κοινό, μέσω θεατρικού δρώμενου, κίνησης, εικόνας και μελοποίησης.

Σε αυτή τη προσπάθεια η γραφή παίρνει σάρκα, οστά και φωνή,

μέσω της θεατρικής ομάδας "3ος όροφος", που αποτελείται από έφηβους,

στα χείλη των οποίων οι λέξεις γίνονται πιο οικείες, αποκτούν διάσταση στο χώρο και εικονοποιούν την δράση τους.

Τον ποιητικό λόγο δραματοποιεί η σκηνοθέτης Ελένη Γεωργίου,

ενώ η μελοποίηση στίχων, τόσο κατά την εισαγωγή, όσο και κατά το θεατρικό δρώμενο ανήκει στο Γιάννη Νανόπουλο.

Η Ελένη Νανοπούλου γεννήθηκε στο Άργος.

Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της στο Τμήμα Οπτικής, σπούδασε σκηνογραφία - ενδυματολογία στη Σχολή του Λυκούργου Σταυράκου και εργάζεται στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.

Στην επαγγελματική της διαδρομή έχει συμμετοχές σε κινηματογραφικές ταινίες, τηλεοπτικές σειρές και θεατρικές παραστάσεις.

Το "Ολόγραμμα" που εκδόθηκε το 2009 από τις εκδόσεις ΔΡΟΜΩΝ είναι η πρώτη της δημοσιευμένη ποιητική συλλογή, που αποτελεί ένα σώμα, με πέντε ενότητες γραφής.

Άλλα ποιήματα της έχουν δημοσιευθεί στο περιοδικό Ρωγμές.

Παρασκευη 20/11/2009

Τόπος: "Τεχνόπολις",

Αίθουσα "Άγγελος Σικελιανός"

Διεύθυνση: Πειραιώς 100, Γκάζι

Ώρα έναρξης: 20:30

Είσοδος ελεύθερη

πυρασφάλεια.....

Μη φοβάσαι τις μέρες…
Μήτε την φωτιά που καίει τα μάτια να φοβάσαι…
Πυρασφάλεια έγινε η ελπίδα…
κι όχι της μέρας ...
της στιγμής!
Ανάσα στιγμής σε βυθό ημερών καταδύσεις…
Κι ο πόνος…
ο πόνος γίνεται χρώμα…
σε πινέλο τραχύ.
Τον ζωγραφίζεις
Παυσίπονο σκληρό ναρκωτικό
να αντέξεις στο φως της μέρας
Να παίξεις κρυφτό μαζί του στην ατέλειωτη ( θαρρείς)
νύχτα του χειμώνα
( κατέφθασε τόσο μα τόσο πρόωρα φέτος)
αλήτης χρόνος…
Κλέβει στιγμές ..
ανάλγητος γίνεται θεός
Τάματα τιμαλφή προσδοκά…
Για μιας γέλιου στιγμή….
Γιο μιας στιγμή χαμόγελου κάλπικου…
Ε !!!!!!!!!!!
Είσαι εδώ;;;;;;;;
Η μήπως εκεί παραμένεις;;;;;;;;
ή
μήπως εκεί
εμμένεις;;;;;

αλήτης χρόνος….
Σε καταπίνει….
Σε καταπίνει...
Σε καταδύσεις αλαργινές….
Πνιγμένη σε αστέρια ευχές
Μέσα από εσένα…
Μέσα από σένα….